0

09 december 2015

Wanneer we lezen over de ziel dan lezen we vaak over het deel van onze ziel dat verbonden is met het eenheidsbewustzijn of de bron, het deel van ons dat zich herinnert wat het is, dat ons voedt met wijsheid en onvoorwaardelijke liefde, ook wel ons Hoger Zelf genoemd. Maar de ziel kent ook afgesplitste zielsdelen, bewustzijnsvelden die zich onder invloed van pijnlijke ervaringen hebben afgesplitst en die ergens in de kosmos verblijven, tot iemand ze thuis brengt. Deze afgesplitste zielsdelen dragen een 'stukje persoonlijkheid' in zich dat correspondeert met het moment dat de pijn werd opgedaan. Zo zal een zielsdeel dat van een volwassen man is afgesplitst tijdens een verdrinkingsdood, in de eneregtsiche wereld nog steeds als diezelfde man in het water liggen omdat het ervan overtuigd is dat dat is wat het meemaakt met alle bijbehorende gedachten, emoties en lichamelijke sensaties van angst en paniek. En zo zal een kind dat in een bombardement is gestorven in de energetische wereld nog steeds onder het puin liggen met alle gedachten, emoties en fysieke pijn die hoort bij een verstikkingsdood.

     Iedere ziel kent talloze afgesplitste zielsdelen. Sommige van deze zielsdelen zijn ontstaan in dit aardse leven, maar de meeste ontspringen in vorige levens of incarnaties in andere werkelijkheden. Voor een mens kan het gemis aan deze zielsdelen leiden tot beperkende overtuigingen (ik ben niet veilig), emotionele problemen (angst voor water, angst voor vallend puin) en fysieke klachten (onverklaarbare pijn, fysieke gebreken). Niet alleen kennen we in pijn afgesplitste zielsdelen, ook getalenteerde en liefdevolle zielsdelen blijven soms achter in het Universum. Zo kan de ziel ervoor kiezen zo'n positief zielsdeel achter te houden omdat de levensomstandigheden voor zo'n zielsdeel niet optimaal zijn of omdat de betrokken persoon eerst een levenstaak heeft te te vervullen voor het dit zielsdeel kan incarneren. Het gemis van zo'n getalenteerd zielsdeel kan leiden tot een gevoel van incompleet zijn en innerlijk gemis dat op geen enkele manier vervuld kan worden.

     Door de eeuwen heen hebben verschillende culturen verschillende manieren gevonden om zo'n afgesplitst zielsdeel op te sporen, er contact mee te maken en het thuis te brengen, danwel bij de persoon in kwestie, danwel bij de ziel. De sjamaan gaat in trance, vaak onder begeleiding van een drum, en zoekt in een veranderde staat van bewustzijn naar het ontbrekende deel in het Universum. Ook meer hedendaagse methoden als bijvoorbeeld familie-opstellingen brengen soms ontbrekende zielsdelen weer in het bewustzijn van de client. Zodra een zielsdeel thuisgebracht is komt de inhoud van dat bewustzijnsveld met alle bijbehorende gedachten, emoties en lichamelijke sensaties in het systeem van de betrokken persoon. Bij een in pijn afgesplitst deel kan dat een heftige ervaring zijn, zoals ik in mijn boeken heb beschreven, waarin ik vertel over het thuiskomen van mijn zielsdelen die waren afgesplitst onder invloed van trauma. Ik had altijd gedacht dat het thuisbrengen van talentvolle zielsdelen moeitelozer zou zijn. Maar nu ervaar ik dat een zielsdeel dat nog nooit op aarde geincarneerd is, in je systeem komt met het bewustzijn van een baby wat zo zijn eigen uitdagingen met zich meebrengt.

     Gisteren brachten mijn gidsen me in een kleine opstelling (die ik regelmatig voor mezelf doe met matjes) een kind. 'Ik ben een deel van jou, maar ik heb nooit geleefd', zei ze met haar ogen dicht. Ook mijn ogen waren dicht en ik voelde me zo moe dat ik amper kon blijven staan. Toen ik haar naar me toe had gehaald en haar had verteld dat ze bij mij hoorde, zeiden mijn gidsen dat ik de opstelling moest onderbreken om te rusten. Vervolgens heb ik een paar uur knock out op de bank liggen slapen. Gelukkig gaf mijn agenda me de ruimte om hieraan toe te geven. Aan het eind van de dag kreeg ik de opdracht de opstelling te vervolgen. Toen deed dit zielsdeel haar ogen open en keek vol verbazing mijn werkkamer rond. Niets van wat ze zag had betekenis voor haar, maar ze was wel nieuwsgierig. Toen heb ik nog een matje neergelegd voor wat ontbrak en nodig was om de situatie te helen. Dat was rust en ruimte. 'Blijf binnen,' zeiden mijn gidsen, ' dit is kraamtijd.' Waar dit zielsdeel voor staat, ik heb geen idee. Voorlopig ligt ze 'in de wieg' en is het wachten tot ze sterk genoeg is om de wereld in te gaan.Hoe dat mij gaat veranderen, zal de tijd leren.

     Mocht je het gevoel hebben dat het voor jou ook tijd is om een zielsdeel op te halen, vraag daar dan om in je meditatie. Ook al weet jij niet om welk zielsdeel het gaat, je gidsen en je Hoger Zelf weten dat wel. En als je zelf onvoldoende geschoold bent om zo'n zielsdeel op te halen, zoek dan de hulp van een sjamaan of een opsteller. Deze donkere dagen voor Kerst (en voor de equinox) zijn bij uitstek geschikt om af te dalen in de diepte van je ziel en een deel van jezelf thuis te brengen. Ik wens je fijne dagen!

 

PS Het werken met afgesplitste zielsdelen is onderdeel van de jaartraining Brieven van mijn Ziel, meer info vind je onder de agenda.