0

15 augustus 2016

TRANSITIE

De afgelopen vijf weken was ik met mijn gezin op reis in Canada en de US. Voor de zomer had ik mijn laatste les gegeven in de jaartraining en daarmee mijn loopbaan als healer, coach en docent afgesloten. Aan de ene kant voelde ik opluchting, ik liet immers los om ruimte te maken voor mijn verlangen om te schilderen. Maar ik voelde me ook naakt, kwetsbaar, in niemandsland: niet meer wie ik was, maar ook nog niet wie ik worden zou. Mijn schilderen voelde jong, ik had geen richting, geen 'eigen handschrift' zoals ze dat in de kunst noemen. Deze reis was een welkome afleiding, even eruit, weg van alles, alleen met Wim en onze kids, een stukje van de wereld zien, genieten. En we zagen veel: van de wilde natuur in Canada waar we kampeerden op een onbewoond eiland en dagtochten maakten in het oerwoud tot de menselijke jungle van Boston, NY en Washington. De prachtige kunst in musea en galeries bracht veel inspiratie, zoveel kleur, zoveel schoonheid, heerlijk!
     Maar in de US kwamen we ook in aanraking met de sporen die de slavernij heeft achtergelaten. Met de kennis van systemisch werk in mijn achterhoofd vroeg ik me af hoe de misstanden van toen de huidige generaties beïnvloeden. Ook realiseerde ik me dat de gruweldaden van toen nog steeds plaatsvinden, in de vorm van huiselijk geweld tot misdaden van organisaties als ISES. Mijn hart krimpt ineen als ik me verplaats in het lijden dat mensen elkaar aandoen. Tegelijkertijd weet mijn geest dat de manifestatie voortkomt uit het energetisch veld, dat we als mensheid in staat zijn om onze realiteit te veranderen als we ons leren richten op onze oorsprong, als we leren werken met dat veld. Door die mijmeringen ging het vuurtje in mij weer branden, mijn verlangen in het schilderen is niet anders dan vroeger: ik wil zelf helen en dat wat ik daarin ontdek, doorgeven aan de wereld. Zoals in het liedje van Herman van Veen: de wereld een beetje mooier kleuren. Hoe dat eruit gaat zien, geen idee. Voorlopig ga ik lekker naar school, oefenen, ontdekken wat er aan creativiteit naar buiten wil komen. Wie weet is die reis ooit stof voor een vierde boek.