0

29 november 2016

Twee weken terug ging ik op uitnodiging van mijn dierbare vriendin en collega healer Tuffie Vos naar een introductieavond over tantra. Zij is al een paar jaar op het tantra pad en ik had haar avonturen tot nu toe met belangstelling gevolgd, maar durfde met mijn achtergrond van seksueel misbruik zelf de stap niet aan. Ik zag mezelf niet in een zaal met vreemde mensen in mijn blootje allerlei oefeningen doen en ook de workshops waarbij je wel je kleding aan kon houden, durfde ik niet aan. Tot Tuffie op het spoor van Estera Saraswati van House of Tantra kwam, die energie resoneerde met mijn systeem, ze voelde veilig en gewijd. Dus was ik erbij, die maandagavond en tot mijn eigen verbazing, zonder weerstand. Met dertig mensen in een kring deden een kennismakingsrondje, spraken de basisregels door en gingen aan het werk. Dansen terwijl je oogcontact maakt, mediteren terwijl je oogcontact maakt, het mannelijke en het vrouwelijke in jezelf ervaren ... je raadt het al, terwijl je oogcontact maakt, jezelf met een ander verbinden vanuit het 6e (derde oog) chakra, 4e (hart) chakra en het 2e chakra terwijl je oogcontact maakt en elkaar aanraken. Mijn systeem was er rijp voor en ik ging zingend, met een van hitte zinderend lijf naar huis. Dit smaakte naar meer.

     De hitte bleef een dag of wat in mijn systeem en zakte daarna langzaamweg en het leven ging over tot de orde van de dag. Diegenen van jullie die mijn boeken hebben gelezen of mijn blogs volgen weten dat ik in meditatie en soms ook gedurende de dag allerlei beelden van 'de andere kant' oppik. In dezelfde periode dat de tantrisme energie wegzakte begon ik beelden te krijgen van een vlies en 'iets' dat erachter zat, geen idee wat. Het vlies werd met de dag dunner en begin vorige week brak het tijdens een meditatie door. Heel naïef dacht ik een seconde 'ik ben benieuwd wat er geboren wordt', maar het volgende moment lag ik op mijn knieën met mijn armen beschermend boven mijn hoofd, terwijl er een horde energetische, wit-groene aapachtigen me aanviel. 'Dit is een aanval,' zeiden mijn gidsen. Ja, dank je de koekoek, dat zag ik ook wel. Maar wat moest ik doen? Dit leer je niet bij healingworkshops. 'Pak je trommel.' Dus ik greep naar mijn trommel en begon te zingen en te trommelen, de spirits aanroepend om hulp. Zelf had ik geen flauw benul hoe ik hiermee moest dealen. Daarop verscheen een groot net dat alle apen bij elkaar veegde en naar het licht bracht. Klaar is Kees, dacht ik. Nou, mooi niet.

      Toen ik de volgende dag om half vijf de academie uitliep, hing mijn fiets ondersteboven aan het hek waar ik hem die ochtend aan had vastgezet. 'Shit', dacht ik, 'dit is een waarschuwing'. Maar waarvoor? Geen moment dacht ik aan de aanval van de dag ervoor. Ik nam de trein naar huis en stopte op de terugweg van het station met mijn auto nog even bij de supermarkt, haalde mijn portemonnee en telefoon uit mijn rugzak en haastte me naar binnen. Nog geen tien mintuten later was ik terug. Ruit ingeslagen, overal glas, rugzak weg. Mijn hart zakte in mijn schoenen. In die rugzak zaten weliswaar geen waardevolle spullen, maar wel mijn schetsboeken, tekenspullen en mijn dagboek dat ooit de basis voor boek 4 had moeten worden. Ook dit was een waarschuwing, er was energetisch echt stront aan de knikker. Die avond ben ik weer gaan zitten met alles wat ik heb ontwikkeld als sjamaan en als opsteller en weer dacht ik dat het klaar was. Maar mijn gidsen zongen: ' it ain't over till its over...'

     Er gingen een aantal dagen voorbij in relatieve rust. Onze jongste dochter was jarig, dus mijn aandacht ging naar feestjes, taart en cadeautjes. Ik vergat de apen. Tot ik zondagochtend voor ik naar de manege ging, met de honden wandelde. 'Je moet niet gaan rijden,' hoorde ik, 'je bent in gevaar.' Deze woorden heb ik pas tweemaal eerder in mijn leven gehoord en ik weet uit ervaring dat ik moet luisteren. Maar ik had ook zin in die buitenrit. Dus ging ik nog gauw in meditatie, deed wat sjamanistisch werk en toog vervolgens naar mijn paard. 'Nu is het goed,' hoorde ik. Maar ook: 'it ain't over till it's over.' In het begin van de rit werd mijn paard onrustig en in een onbewaakt ogenblik kukelde ik eraf. Gelukkig viel ik in een bed van bladeren en had ik niets bezeerd. Maar terwijl ik viel, wist ik dat dit het moment zou zijn geweest waar mijn gidsen voor hadden gewaarschuwd. Wat zich nu manifesteerde was dat deel van de energie dat ik die ochtend niet meer had kunnen keren. Maar ik was er niet zeker van of er niet een vervolg zou komen, of die 'apen' niet nog actief waren.

     Dus toog ik diezelfde middag met lege maag naar de sauna. Door te vasten en mezelf schoon te maken, kan ik dieper kijken. Het eerste rondje moest ik huilen. 'Meta (mijn lieve vriendin die overleden is), waar ben je als ik je nodig heb? Hou me vast' Ik hoeveel verdriet ik had over het verlies van mijn dagboek en hoe bang ik was voor de schade die nog zou kunnen volgen, als ik weer een keer onvoldoende alert was. In de ligstoelen viel ik in een droomloze slaap en werd pas wakker toen de tweede opgieting werd omgeroepen. Dit keer was ik stil van binnen en bad om hulp om de situatie te keren. Nadat alle anderen de saunaruimte hadden verlaten, bleef ik alleen achter, het beste moment om energetisch aan het werk te gaan. Ik sloot mijn ogen, trok mijn handdoek over mijn hoofd en wachtte af. 'Kijk om je heen' hoorde ik. Ik zag dat ik was omringd door een cirkel van de wit-groene aapachtigen, niet al te groot, formaat chimpansee. Vervolgens kwam er van de linkerkant een joekel van zo'n zelfde aap aanlopen op handen en voeten, van een formaat dat wij op aarde nu niet kennen, ik nam aan dat het hun leider was. Aangezien ik nog steeds geen flauw benul had wat ik moest doen, wachtte ik af. Direct verscheen er vanaf de rechterkant een gouden aap van hetzelfde formaat, die met zijn neus tegen die van zijn witte soortgenoot ging staan. het deed me denken aan de foto's van Standing Rock. 'Doe niks,' hoorde ik, 'bedenk dat je allebei bent,' Ze bedoelden dat beide wezens deel uitmaken van mijn bewustzijnsveld. 'Voed de gouden aap met je tantrisme energie.' Ik visualiseerde een verbinding tussen mijn bekken en de gouden aap. Daarop begon onder de witte apen een vuur te branden en hun vorm verdween, wat volgde was een oorverdovende stilte en een totaal gebrek aan beweging. 

Die avond, toen ik voor de zekerheid toch even ging kijken of er nu echt rust was, stond er een gigantische zwarte gorilla naast me. 'Je hebt me bevrijd,' zei hij en nu dien ik jou. Sindsdien zie ik hem bij me, waar ik ook ga. Vanmorgen, toen ik weer op mijn kussen zat en ik me energetisch met hemel en aarde verbond, golfde de tantrische energie door me heen, sterker dan ik ooit in meditatie ervaren heb. Dit is waar het proces van heelwording over gaat, besefte ik. Het opruimen van de delen van ons bewustzijn die nog gevangen zitten in een lagere staat van bewustzijn, een lagere trilling, zodat de frequenties van liefde en heelheid kunnen stromen, in ons lichaam en in ons leven. Of dat ons op de schaal van de wereld gaat lukken, of een situatie als Standing Rock zal kunnen transformeren, dat weet ik niet en daar denk ik vandaag ook maar niet aan. Ik ben blij dat ik hier doorheen ben.