0

05 mei 2014

Gisteren keek ik met mijn lief naar een lange documentaire van National Geographic over de tweede wereldoorlog, een uiteenzetting van de grote bewegingen die de verschillende legers maakten voorzien van authentiek foto- en filmmateriaal. Met stijgende verbijstering lieten wij de omvang van deze oorlog en het onnoemelijke leed op ons inwerken. Natuurlijk heb ik in mijn leven eerder verhalen over de oorlog gehoord, gelezen of gezien, via boeken en films. Maar nooit eerder was de enorme schaal zo tot me doorgedrongen.

     Welke velden zijn hier aan het werk geweest? Wat maakt dat mensen in staat zijn tot dergelijk geweld en vernietiging jegens elkaar en deze planeet? Op het spirituele pad heb ik geleerd dat het Al, om zichzelf te ervaren, uiteen viel in tegenpolen van licht en donker, goed en kwaad. In de verschillende energetische dimensies zijn de extremen en alle tussenvormen aanwezig, het zijn de veldendie het leven vormgeven. Als de visie achter de Maya kalender klopt, dan viel WO II in de nadagen van de reis van onze planeet door een periode van bij benadering 13.000 jaren van duisternis en verdichting. Inmiddels zijn we voorbij de omwenteling, begonnen aan de nieuwe tijd: we bevinden ons in het Aquarius tijdperk, de eerste fase van een periode van ook weer bij benadering 13.000 van verlichting. Betekent dat dat de geschiedenis van WO II zich niet meer zal herhalen? 

     Ik durf daar geen uitspraak over te doen. Als ik zie wat er op dit moment in Oekraine gebeurt, dan lijkt dat verdacht veel op vroegere gebeurtenissen. In de energetische wereld zie ik naast al het licht dat altijd aanwezig is, ook zoveel velden van pijn en verdriet. Die velden transformeren helaas niet uit zichzelf, in zich dragen ze de drang om zich te blijven voeden met het leed van de wereld. Ik hou dan ook mijn hart vast. Tegelijkertijd koester ik hoop, er zijn energetisch op dit moment grotere transformaties mogelijk dan voor de omwenteling van 2012. Ik wil een recent voorbeeld met jullie delen.

     Een dierbare vriend zette drie jaar geleden met een buitenlandse zakenpartner een handelsfirma op. Op het eerste gezicht zag de toekomst voor de jonge onderneming er rooskleurig uit. Maar veelbelovende deal na veelbelovende deal viel weg, door het ontbreken van financiering of het niet naleven van contracten. Mijn vriend investeerde alles wat hij had in het bedrijf, steeds in de hoop dat het tij zou keren. Maar dat gebeurde niet en stukje bij beetje verloor hij zo'n beetje alles wat hij bezat. Van de week kwam hij bij mij om raad. Zodra hij de deur binnenliep werd ik een zwaar veld gewaar, dat mijn denken en mijn waarneming lamlegde, alsof ik in een zwarte mist verkeerde. Toen ik de stituatie opstelde met matjes bleek de zakenpartner van mijn vriend te worden belaagd door een vernietigend veld, vermoedelijk met boze intentie gecreëerd door iemand die verstand heeft van energie. Normaal hou ik me verre van dergelijke velden, als je niet weet wat je doet, kun je zelf de ellende op je nek krijgen. Om mezelf een energetische ruimte te geven waarin ik helder kon denken, stelde ik de Melchizedek straal op. Wat toen gebeurde, ervoer ik als magisch: energetisch kwam de man die het saboterende veld had gecreeerd, tot inzicht en stapte uiteindelijk uit zichzelf in de Melchizedek straal, de saboterende energie meenemend. Daarna volgde een immense stilte, een volkomen afwezigheid van impulsen. Mijn vriend sliep die middag twee uur, de volgende dag voelde hij zich een ander mens, hij kon weer helder denken.

     Maar het muisje kreeg voor mij een staartje, tien dagen lang had ik een hakkende bijl in mijn veld. Wat ik ook deed, bidden, opstellen, reizen, niets hielp. Uiteindelijk pakte ik vanochtend de flesjes van de Healing Arts erbij, Living Thirteen nr 9. Energetisch stond ik oog in oog met een afgrijselijk wezen. Je dacht toch niet dat je van mij kunt winnen, brulde hij. Wie met dergelijke velden werkt, moet rustig blijven, weet ik inmiddels.

     "Hoe kan ik van je verliezen," zei ik. Ik ben ook jou! En een moment veranderde ik energetisch in een vergelijkbaar wezen. Toen druppelde ik 3 druppels op zijn hoofd, het wezen viel uiteen in talloze kleine wezens. Ook die besproeide ik met druppels. Daarop werden mensen zichtbaar, die duidelijk geleden hadden. Ik riep de geliefden van deze mensen aan en vroeg om een brug naar het licht. Uiteindelijk gingen ze allemaal over, op één man na.

     "Pak de pit," zeiden mijn gidsen. Toen ik de man een healing gaf, bleef er een flonkerend synthetisch kristal achter.

     "Wat ben jij?" vroeg ik.

     "De bron van alle kwaad," luidde het antwoord.

     Mijn gidsen zeiden: "breng hem naar het Al, naar de bron."

     Toen ik dat deed, ontstond boven mijn hoofd een yin en yang figuur en kwam de energie tot rust. Een half uur later voelde ik de impuls om de twee helften in elkaar te schuiven, op het moment dat ik dit schrijf is dat proces nog steeds gaande.

     Misschien is dit niet het einde van het verhaal, misschien is er nog meer werk nodig. Maar één ding weet ik wel: als de energie shift, dan moet de aardse manifestatie volgen.

     Collectieve pijnvelden zoals ontstaan in WO II, zijn moeilijker te helen dan het veld uit dit voorbeeld. Sommige healers zeggen dat het uberhaupt niet kan. Misschien hebben ze gelijk, misschien ben ik naief. Maar er worden steeds meer mensen wakker, steeds meer mensen mediteren samen. Als ieder van ons op zijn eigen manier een steentje bijdraagt, dan moet het toch mogelijk zijn om samen een betere wereld te creëren?!